معایب موجود در مصالح آجری

معایب موجود در مصالح آجری

آجر به عنوان یکی از قدیمی ترین مصالح ساختمانی با وجود تمام مزایا و کاربرد گسترده آن در ساختمان سازی، دارای معایبی نیز می باشد که باید در نظر گرفته شود. رفتار ایزوتوپ، ناهمگنی، غیرخطی بودن و صفحه ای بودن اجزای سازه های آجری پیچیدگی خاصی را از نظر مهندسی در این نوع مصالح ایجاد کرده است.
نمای آجری صدا و حرارت را تا حد زیادی از خود عبور می دهد از اینرو جزء مصالح سنتی با اتلاف انرژی زیاد می باشد. همچنین از این جهت که عمده فرمولاسیون آن از خاک رس تشکیل دهنده است دوام و عمر طولانی نداشته و با گذشت زمان و تحت تاثیر شرایط اقلیمی از استحکام آن کاسته شده و فرسوده می گردد. آجرهای رسی جذب آب بسیار بالایی دارند از اینرو شوره از بزرگترین معایب آجر از منظر زیباشناسسی و زیبایی نما می باشد. به دلیل همین خصلت بکارگیری نمای آجر رسی در شرایط اقلیمی مرطوب اصلا توصیه نمی گردد.

نتیجه گیری

دلایل عملکرد رفتار نامناسب سازه های آجری در مقابل زلزله را می توان در مواردی همچون شکننده بودن مصالح وکاهش مقاومت بر اثر تکرار بارهای شدید، وزن سنگین، سختی زیاد و در نتیجه پاسخ شدید در مقابل امواج زلزله با پریود طبیعی کوتاه و وابستگی زیاد مقاومت ساختمان به کیفیت خلاصه نمود.
از نقطه نظر مهندسی زلزله مشخص شده است نقطه ضعف اصلی دیوارهای آجری عمدتاً فصل مشترک بین آجر و ملات می باشد، به ویژه آنکه فصل مشترک ذکر شده تشکیل صفحات افقی می دهد و از اینرو بستر مستعدی برای آسیب رسانی در هنگام زلزله فراهم می سازد. همانطور که ذکر شد یکی از مهمترین این معایب صفحه ای بودن اجزای سازه ای آجری می باشد که نسبت به دیگر معایب می توان تا حدودی روی آن کارکرد و این مشکل را رفع نمود. در جهت بهبود وضعیت، لازم است از نقطه نظر چیدمان تغییر بوجود آورده شود به نحوی که دیگر فصل مشترک آجر و ملات یک صفحه فرضی پیوسته تشکیل ندهند و متناوباً آجرها این صفحه فرضی را قطع می نماید. در نتیجه ظرفیت برشی دیوار افزایش می یابد.
چنین به نظر می رسد که تمام آجرها از پایین ترین تا بالاترین سطح با یکدیگر درگیر شده و امکان جابجایی هیچ یک از آجرها به صورت مستقل وجود ندارد و با هماهنگی و یکپارچگی بیشتری نسبت به دیوارهای آجری با چیدمان عادی عمل می نماید.